İçimdeki uzakların ışığı sanki yansıyordu
Denizlerde, gecenin karanlığına inat....
Açsa diyorum hava yıldızlarla dolsa yüreğim gökyüzü olsun artık…
Yakamozları anımsatıyor bu gece içimdeki uzakların ışığı,
Gökkuşağından aldığım dileğin coşkun sessizliğinde.
Ve
Biliyor uzaklardaki yakınlığım, mavi yüreklerde şimdi…
Alıvermeyecek kardeleni, yaşayacak o;
Mavi ve beyazı üreten gün ışığında.......

Gün ışığı tutsak değil çevrelenmiş okyanuslarla.
Derin depderin bir mavi ve üzerinde martılar sol yanı özgürlük..
Özgürlük ki burada yüreğimde... Kanat çırpışları.....
O zaman bırak, bırak çocuk kalsın gün ışığı...
Gökyüzünde,
Beyaz karışmış maviye güvercinler yiyecek bir şeyler derdinde,
Serçeler daha bir umutlu...
Başkent de ben, yüreğimde gün ışığı....
Yalnızlığımın güncesini düşlüyorum....
Korkuyorum, taşıyamaz uçurtmalar ağır gelir kanatlarına
Martının gökkuşağı yabancılaşır
Gün ışığına korkuyorum…
~*~mcp*~*