Murat aydın doma

Ebru Yılmaz

Sonsuz hasret ateşiydim ben her gece kapında yanan.

Sen bile söndüremezdin beni.

Çünkü hasretim sen varken bile dinmeyenlerdendi.

Kolaydı sevmeler, ben imkansızı seçtim,

Ne kadar yakınsan bir o kadarda uzaktın bana.

Elini tutsam tutabilirdim, ama bir o kadar da ulaşılmazdın.

Kaçanlardan değildim ben kaçmadım.

Ne zaman vazgeçmeye kalksam,

yüreğim o kocaman hayaliyle dikildi karşıma.

Ben yüreğimin sesini dinledim.

Ve yüreğim aslında sendin.

     

 

 

Her sözcüğü denedim seni anlatmak için.

Her sözcüğün üzerinde durup bin kere düşündüm.

Ya onlar anlatamadı seni ya sen onlara yetmedin.

Ben ki konuşmayı bu kadar seven,

 

     

 

böylesine laf cambaz, bir tek seni tarif edemedim.

Sözcükler yetmedi sana.

Sözcükler yetmedi ya, renklere sarıldım ben de.

Bir tek mavi anlattı seni.

Maviye yakışan yanlız sendin. 

Ne kendimi saklamadım nede sözlerimi.

Duygularım içtendi.

Seni kendimi sever gibi sevdim.

Tutkuyla bağlandım sana ama sevdam senin tutsağın değildi.

Ben özgürlüğüme düşkündüm ve özgürlüğüm de sendin.

 

Kalamış ta aldığım tatlı huzurdun.

 

     

 

Çamlıca yolunda koluma takıp yürüdüğüm sendin

Heybeli'yi aydınlatan mehtap,

adalardan gelen yar sendin.

Sen şarkıların tadıydın, ben her şarkıda seni dinledim.

 

 

 

Dinle ey yar;

sana bağımlı olmadan büyüttüm ben bu sevdayı içimde.

Sen olsanda büyümeye devam edecek olmasan da

Sevmişim bir kere seni kurtuluşum yok.

Seni özlemeyi en çok ben bilirim.

 

     

 

Hiç yakınmadan seni özlemekten.

Üstelik kavuşmama ihtimali işlenmemiş

soğuk bir taş gibi önümde dikilip dururken.

Sana dokunamamak yüreğimi böylesine acıtırken.

 

Yine de bil ey yar

bil ki ben yüreğimi kanatan bu acıya inat

dokunmadan tenine saatlerce sevişebilirim seninle.

 

     

 

 

 

 

alıntı

cumhuriyetim

ışık ışık doğmuş

karanlıklar üstüne

kazınmış işte mühürcesine

silinmeyecek , yıkılmayacak

sahiplendik , yaşatacağız elbet

gücümüze güç katan asil gençliğimizle

umut karılmış , mavi sarılmış

masmavi gözlerinden

yansıyan ışıkların

hepimizin

içinde

yeter !

sevgili Ata 'm

     

 

emanet kalbimizde

bırak endişeleri uyanıyoruz işte

anlamsızca didişip kaç parçaya bölünen

Cumhuriyetsever' ler aydınlık düşlerinde

buluşuyorlar artık , nice 85 yıllar yaşanacak bilinçle

 

     

 

 

alıntı

 





.

Gün ışığı tutsak değil çevrelenmiş okyanuslarla.

Derin depderin bir mavi ve üzerinde martılar sol yanı özgürlük..

Özgürlük ki burada yüreğimde... Kanat çırpışları.....

O zaman bırak, bırak çocuk kalsın gün ışığı...

Gökyüzünde,

Beyaz karışmış maviye güvercinler yiyecek bir şeyler derdinde,

Serçeler daha bir umutlu...

Başkent de ben, yüreğimde gün ışığı....

Yalnızlığımın güncesini düşlüyorum....

Korkuyorum, taşıyamaz uçurtmalar ağır gelir kanatlarına

Martının gökkuşağı yabancılaşır

Gün ışığına korkuyorum…

 ~*~mcp*~*

     

 

 

 

 

     

ki, rengi düş mavisi.

Duygusal bir limana sığınma çabalaması içinde.

Mavi yolculuklarını düşlediğim uzaklar,

cennetin sonsuz güzelliğini andırıyor.

Günahsız bir yaşamın yeri olan cenneti.

Dans eden güvercinler, bembeyaz kanatlarındaki her bir tüyü

kalbimin içine topluyorum.

Bembeyaz papatya tarlalarından

papatyalar savuruyorum gökyüzüne

. Beyaz güvercinlerin pencereme bıraktığı s

evgileri yolluyorum gökyüzüne...

Sonra mavi düşleri koynuma alıp uyuyorum.

Bir yağmur sonrası güneşin sıcaklığıyla beraber

gökkuşağının renkleri doluyor içime.

     

 

Kalbim ve ruhum huzura ulaşıyor.

Mutluluğa kavuşuyor bedenim.

Hiç bitmesin istiyorum bu huzur dolu dakikaların,

sonu gelmesin istiyorum.

Uyanınca mavi düşlerden

gerçeklerin katılığına takılıyor gözlerim,

bakıyorum bahar uzakta daha, l

eylakların açmasına çok var,

sancılı her mevsim sonrasında yeşerecek dalları vardır ağaçların.

Bu bahar hangi dalım kurumuş,

hangisi yeşil anlayacağım.

Hiç yeşermezsem bilki kurumuşum artık gölgemde olmayacak...

Yine de uzaklar hep bir sevda ritmi taşıyor yüreğime,

bir aşk masalı, bir rüya iklimi taşıyor.

Bir leylak mevsimi, bir huzur kokusu, bir gönül iklimi taşıyor…

Göklerin yanağından süzülen bir damla gözyaşıyım ben,

gözleri buğulu bir sevda yolcusu,

oysa hiç bir liman almıyor beni,

 hiç bir gemi tanımıyor, hiç bir insan anlamıyor.

 

     

 

Uzaklar, içimde tanımadığım iklimlere akıp giden

derin bir ırmaktır artık.

Her akşam hüznünü kuşanır gözlerim, sığınır uzaklara…

Ben ki, hep uzak yolculuklara yüklerim sevda düşlerimi,

 hep yarınlara ertelerim.

Yarınların ne getireceğini bilmeden...

Yokum artık yokumsayın, boşuna aramayın beni,

dalgalı bir denizde kırık bir tekneyim şimdi.

Bir sevdam kaldı ardımdan,

bir de ayak izlerim sokaklarda…

Ben, ben ki, varılmayan uzak mavi yolculukların yolcusu…

Maviydi hayat rengim...

Sensiz geçirdiğim senli günlerde

uçuk mavileri rafa kaldırdım

mavi yelpazemden...

Gri lacivert arası gidip gelmelerde günler...

Belki de sonbahar renklerini seçerim kendime artık...

 

     

 

Huzurun anlamı kalmadı nasılsa...

Hüznün tonuysa griyi çoktan aştı...

 

Çayımda şekerimsin der gibi

Dalından yeni kopmuş domates rengi gibi

Yeşilin tülbentten süzülen günah mevsimi

Eski sevişmelere salınan bir yaprak

Kendi kendine türkülenen bir kavak

Güvercinlerimizin uğultusu gölgem serinliği

Göz yaşımda karıştırdığın alyans mavisi

Ve dal,dal tomurcuk çatlaması

Bir sevda

Her hatırlamam da buruşan gece tenim düşüşü

Ve kıyısında uçurum kendi yalnızlığına asi

He desem tetik kesecek selvi

Baş kaldırmış koşar adım düş cam kırıkları ayaklarım altında

     

 

Ve bir yalnızlık deniz çarşafında uykum

Dalından koparılmış gece , ve sen sarhoşuyum

 

Ah ayrılık

Keşkeler de çoğalmalar sarı rengi

Vuruluşum dalgalarca pişmanlıkların denizi,

Ve gökkuşağının yalnızlık şerbeti yağmurunda ıslanmak

 

Yürüyorum …

Sesimin kendi gelgit denizinde bir yelkenli

Hatırlamak seni işte bu zaman aralığı,ve gözlerini

 

     

 

Yüzümün yüzünde bahara gülleri serivermesi

Kalbim kalbin de derin mavi

 

Bir başka hatırlamak seni

Bir başka ,yaprağın savruluşunda ,

Derin mavinin kırılışında

Fesleğenlerin keskin kokusunda

Bir başka…!

 

Tut ellerimi

Tut hey derin mavi

bu şarkı böyle bitmemeli..!

 

     

 

 

kamil söylemez